Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2022

Η ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

Επιστολή του ΠΟΥΒΛΙΟΥ ΛΕΝΤΟΥΛΟΥ, κυβερνήτη της Ιουδαίας πριν απ’ τον Πιλάτο, η οποία (επιστολή) απευθύνεται στον Ρωμαίο αυτοκράτορα Τιβέριο, μεταφρασμένη απ’ το λατινικό πρωτότυπο που βρίσκεται στην βιβλιοθήκη των κ.κ. Cesarini στη Ρώμη.

 

  Στη Βιβλιοθήκη Τζεζαρίνι της Ρώμης φυλασσόταν μια επιστολή, σταλμένη

προς τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Τιβέριο Καίσαρα Αύγουστο από τον Κυβερνήτη της Ιουδαίας,

πριν τον Πόντιο Πιλάτο, τον Πούβλιο Λέντουλο.


Η περίφημη αυτή επιστολή έλεγε τα εξής:

 

  “Άκουσα, ω Καίσαρ, ότι επιθυμείς να μάθεις για τον Ιησού Χριστό, έναν άνθρωπο εξαιρετικά ενάρετο, που ο λαός Τον θεωρεί Προφήτη και οι μαθητές Του ισχυρίζονται ότι είναι Υιός του Θεού, του Ποιητή των Ουρανών και της Γης και όλων των δημιουργημάτων.

  Και είναι αλήθεια, ω Καίσαρ, ότι ακούγονται καθημερινά σπουδαία πράγματα για τον Ιησού Χριστό, ότι ανασταίνει νεκρούς και θεραπεύει ασθενείς με μια μόνο λέξη.

  Είναι ένας άντρας μετρίου αναστήματος, με καλή κι αγαθή όψη, περιβεβλημένος με αξιοπρέπεια ιδίως στο πρόσωπο, ώστε όλοι όσοι Τον κοιτούν, νιώθουν την ανάγκη να Τον αγαπούν και να Τον φοβούνται (σέβονται). Τα μαλλιά Του έχουν το χρώμα ώριμου φουντουκιού μέχρι τα αυτιά Του και φτάνουν μέχρι τους ώμους κυματιστά, όπου γίνονται γαιόχρωμα και στιλπνά, χωρισμένα στη μέση στην κορυφή του κεφαλιού κατά τη συνήθεια των Ναζαρινών.

  Το μέτωπό Του είναι λείο και γαλήνιο, ενώ το πρόσωπό Του δε φέρει ρυτίδες ή κηλίδες. Η μύτη και τα χείλη Του είναι κανονικότατα και αρμονικά. Η γενειάδα Του είναι πυκνή, έχει το ίδιο χρώμα με τα μαλλιά Του, δεν είναι μακριά και χωρίζεται στο μέσον.

  Το βλέμμα Του είναι σοβαρό, αποπνέει φόβο και σεβασμό και έχει τη δύναμη ηλιακής ακτίνας. Κανείς δεν μπορεί να Τον παρατηρεί ατενώς, προσηλωμένα κι επίμονα. Είναι φοβερός στις λεκτικές Του επιθέσεις, αλλά γλυκός στις προθέσεις Του. Είναι αξιαγάπητος και εύχαρις, όμως με σοβαρότητα. Λένε ότι δεν Τον έχουν δει ποτέ να γελάει, αλλά τον έχουν δει πολλές φορές να κλαίει και να δακρύζει.

  Έχει καλοσχηματισμένα χέρια και βραχίονες. Στη συνομιλία είναι ευχάριστος. Αν και έχει το πιο ωραίο παράστημα, όπως και η Μητέρα Του που ήταν η ωραιότερη γυναίκα, η οποία είχε θεαθεί στα μέρη αυτά, είναι μετριόφρων.

  Όμως, αν εσύ, ω Καίσαρ, ποθείς να Τον δεις, όπως μου είχες γράψει άλλοτε, να με πληροφορήσεις, γιατί θα σου Τον στείλω πάραυτα.

  Πάντως, στην Ιερουσαλήμ θαυμάζουν τη σοφία Του, αν και δεν έχει σπουδάσει κάποια Επιστήμη κι όμως, είναι κάτοχος κάθε γνώσης. Περπατά χωρίς υποδήματα και χωρίς να καλύπτει την κεφαλή του. Πολλοί που τον βλέπουν έτσι, Τον περιγελούν, αλλά όταν βρίσκονται μπροστά Του, τρέμουν και Τον θαυμάζουν.

  Λένε ότι ποτέ δεν έχει ξαναφανεί τέτοιος άνθρωπος στα μέρη αυτά και ουδέποτε είχε ακουστεί κήρυγμα σαν το δικό Του. Μάλιστα, πολλοί Ιουδαίοι τον θεωρούν Θεό. Βέβαια, άλλοι μου λένε, ω Καίσαρ, ότι είναι εχθρός της μεγαλειότητάς σου. Πολύ συχνά με παρενοχλούν ο Εβραίοι, λέγοντάς μου ότι Αυτός ουδέποτε δυσαρέστησε κάποιον, αλλά αντιθέτως ποιεί πάντα το αγαθό και προκαλεί ευχαρίστηση σε όποιον είναι κοντά Του.

  Όμως, εγώ, που σε υπακούω πάντα, ω Καίσαρ, σου δηλώνω ότι είμαι πρόθυμος να πράξω όπως εσύ διατάξεις”.

 

Εν Ιερουσαλήμ, Ινδικτίωνος 7, Σελήνη 11
Πιστότατος και ευπειθέστατος στη μεγαλειότητά σου
Πούβλιος Λέντουλος
Κυβερνήτης της Ιουδαίας

 

(Η παρούσα επιστολή δημοσιεύθηκε στην Εφημερ. « Αρμονία» που εκδιδόταν στην Σμύρνη,

το έτος Ζ΄, αριθμός 1586, στις 30 Σεπτεμβρίου 1887, ημέρα Τετάρτη.
Η επιστολή αυτή είναι απόσπασμα από την
«Ακριβή Ιστορία σχετικά με τα όσα γίνανε κατά την σταύρωση

και ανάσταση του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού» η οποία συγγράφηκε πρώτα από κάποιον Ιουδαίο

με το όνομα ΑΙΝΕΑΣ, και στη συνέχεια μεταφράστηκε στα Λατινικά από τον τοπάρχη Νικόδημο από τη Ρώμη.

Μεταφράστηκε στα Ελληνικά από τον Αβέρκιο, αγιορείτη μοναχό και σώζεται σε κάποιο χειρόγραφο στο Άγιο Όρος.

Επανεκδόθηκε από τον Αρχιμανδρίτη Κωνσταντίνο Αλεξανδρόπουλο, το έτος 1981,

απ’ το τυπογραφείο ΚΟΡΑΗΣ στην Καλαμάτα.)

 

 

 

 

 

Π Ν Ε Υ Μ Α Τ Ι Κ Ε Σ Ν Ο Υ Θ Ε Σ Ι Ε Σ

Π Ν Ε Υ Μ Α Τ Ι Κ Ε Σ   Ν Ο Υ Θ Ε Σ Ι Ε Σ

  1.  Αν όλοι σ' εγκαταλείψουν κι αν μείνεις ολομόναχος, πέσε τότε κάτω στη γη και φίλησέ την και βρέξε την με τα δάκρυά σου και θα βγάλει η γη καρπό από τα δάκρυά σου, ακόμα κι αν κανείς δεν σε είδε και δεν σε άκουσε στη μοναξιά σου.

  Αν όμως, βρεις άλλον έναν σαν κι εσένα, τότε βρίσκεται ήδη όλος ο κόσμος παρών, όλος ο κόσμος της ζωντανής αγάπης! Αγκαλιάστε ο ένας τον άλλο με συγκίνηση και υμνήστε τον Κύριο, γιατί η αλήθεια Του εκπληρώθηκε, έστω και με σας τους δυο μονάχα.

Φ. Ντοστογιέφσκι - Από το βιβλίο "Αδελφοί Καραμάζωφ"

 

  2. Tα χρόνια μπορεί να είναι δύσκολα αλλά θα πρέπει να χαιρόμαστε που μπορούμε να «κατέχουμε» την ψυχή μας, το πιο σημαντικό μας συστατικό.

  Που δεν αποδεχόμαστε να την παραδώσουμε και να γίνουμε Μετάνθρωποι.

  Κάθε φορά που είστε μπερδεμένοι, προσπαθήστε να βρεθείτε νοητά σε εκείνη την «έσχατη μέρα».

  Βρίσκεστε κάτω στο μεγάλο πλήθος εκείνη την ώρα που ο Πόντιος Πιλάτος φωνάζει να επιλέξετε ανάμεσα στον Χριστό και στον Βαραββά.

  Το πλήθος γύρω σας κραυγάζει δαιμονισμένο! Υπέρ του ληστή. Δεν έχετε καμιά ελπίδα αν και γνωρίζετε πως ο Χριστός είναι αθώος. Φωνάζετε με όλη σας την ψυχή, δακρύζετε σαν την Παναγιά, αλλά θα πρέπει να το

αποδεχτείτε πως δεν μπορείτε να κάνετε κάτι άλλο. Είστε πολύ λίγοι. Και αν συνεχίσετε, θα σας κατασπαράξει το πλήθος. Γνωρίζετε ποια είναι η μοναδική Αλήθεια. Τον βλέπετε ήρεμο, ατάραχο να δέχεται την καταδίκη Του. Δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα άλλο εκτός από το να επιμένετε στην αρχική σας θέση και να μην αλλάξετε με καμία πίεση. Να μην Τον πουλήσετε για κανέναν λόγο. Δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα άλλο εκτός από το να περιμένετε την Ανάσταση.

  Πάντα οι άνθρωποι διάλεγαν και ταυτίζονταν με την παρανομία, την κλοπή, την απάτη. Εκεί μέσα έβρισκαν το άλλοθί τους για τις δικές τους παρατυπίες, αμαρτίες, ατασθαλίες. Δεν ήθελαν συμπορευτές, αλλά συνένοχους.

Θυμηθείτε τα λόγια Του, για το πόσο λίγοι θα μείνουν και αποφασίστε αν έχετε το σθένος να είστε ανάμεσα σ’ αυτούς.

  Μην ασχολείστε με τους υπόλοιπους, γιατί το ταξίδι του καθενός είναι ατομικό.

  Αυτό φαίνεται και από το γεγονός πως κανένας δεν αλλάζει πλευρά.

  Κανένας δεν «βλέπει» την Αλήθεια, αν έχει τυφλωθεί από τον Διαφθορέα.

  Ετοιμαστείτε. Σωματικά. Πνευματικά. Νοητικά.

  Γίνετε βράχοι αντοχής. Μπορείτε! Ποτέ μην λυγίσετε!

  Αγαπήστε. Συγχωρέστε. Ταπεινωθείτε.

  Κλείστε τις τηλεοράσεις. Πετάξτε τα smartphones.

 

3. Το μεγαλύτερο θαύμα που έγινε και γίνεται συνεχώς, δεν είναι ούτε αυτό που έγινε στη Βηθλεέμ όπου γεννήθηκε ο Θεός και έγινε άνθρωπος, ούτε αυτό που έγινε στη Γεσθημανή, ούτε αυτό που έγινε στον Γολγοθά.

Τίποτα από αυτά…

Το μεγαλύτερο θαύμα είναι το πως μας ανέχεται ο Θεός να Τον κοροϊδεύουμε!

Να τρώμε, να πίνουμε, να καλοπερνάμε, να έχουμε αέρα, να έχουμε ήλιο, να έχουμε τα πάντα και να λέμε του Θεού:

– Θεέ, όλα τα παίρνω τα δικά σου, αλλά Εσένα δεν Σε πιστεύω. Εσένα δεν Σε δέχομαι και δεν Σε θέλω…

Αυτό είναι το μεγαλύτερο θαύμα! Το πως μας ανέχεται… Τέτοια μακροθυμία!!! Ποιός θα είχε αυτή τη μακροθυμία, παρά μόνο ένας Θεός;

Έως πότε όμως θα μας ανέχεται;

Στην Αμερική πήγαν 2 γνωστοί μου και μου διηγείται ο ένας απ’ αυτούς το εξής:

”Πήγαμε και πιάσαμε δουλειά. Από την πρώτη βδομάδα που πήγαμε για δουλειά, ο άλλος, ο Γιώργος, άρχισε να κλέβει. Η υπηρεσία το έμαθε, ότι αυτός ο Έλληνας κλέβει. Και σκέφτηκαν:

– Για να κλέβει πάει να πει, ότι δεν του φτάνουν τα χρήματα.

Και του αυξάνουν το μεροκάματο, χωρίς να του πούνε τίποτα. Και το Σάββατο που πήγε στη θυρίδα ο Γιώργος να πάρει το φάκελλο και τον άνοιξε, βρήκε περισσότερα λεφτά.

Ο Γιώργος όμως τίποτα! Συνέχιζε να κλέβει… Και παραπάνω χρήματα πήρε και συνέχιζε να κλέβει.

Αυτοί το αντιλήφτηκαν ότι πάλι κλέβει, αλλά δεν του είπαν τίποτα! Και πάλι σκέφτηκαν, ότι δεν θα του φτάνουν τα χρήματα. Και του αυξάνουν το ημερομίσθιο, για δεύτερη και τρίτη φορά, μέχρι που έφτασε ο μισθός του να διπλασιαστεί!

Ο Γιώργος όμως ασυγκίνητος, συνέχιζε να κλέβει…

Όταν είδαν αυτοί εκεί, ότι και η τρίτη αύξηση δεν τον διόρθωσε, τον κάλεσαν στο γραφείο και του είπαν:

– Θέλουμε να μας πεις πώς σκέφτεσαι και θα σε πούμε και εμείς πως σκεφτόμαστε. Από την πρώτη μέρα που έπιασες δουλειά στο εργοστάσιο, άρχισες να κλέβεις.

Εμείς, όταν είδαμε ότι έκλεβες, είπαμε ότι δεν σε έφταναν τα χρήματα. Δεν σου δώσαμε περισσότερα χρήματα μέσα στην επόμενη βδομάδα;

– Ναι με δώσατε, είπε ο Γιώργος.

– Γιατί συνέχισες να κλέβεις; Εμείς νομίσαμε, ότι πάλι δεν σου φτάνουν τα λεφτά και σου κάναμε και δεύτερη αύξηση. Σου κάναμε και τρίτη αύξηση; Αλλά εσύ συνέχισες να κλέβεις; Γιατί;

– ….

– Δεν είσαι καλός Έλληνας και τον διώξανε από τη δουλειά”.

Αν άνθρωποι φτάνουν σε τέτοιο σημείο μακροθυμίας και ανεξικακίας έναντι της πονηριάς του άλλου, προκειμένου να διορθωθεί, φαντάζεστε ένας Θεός, τι μακροθυμία δείχνει έναντι των ανθρώπων που είναι μακριά Του;

Ο Θεός τους περιμένει, μετέρχεται τα πάντα και τους δημιουργεί προϋποθέσεις σωτηρίας, προκειμένου να επιστρέψουν και να σωθούν…

Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας

 

4. «Κοιτάζοντας από τον ουρανό, τι είναι εκείνο που διακρίνουμε περισσότερο πάνω στη γη;

  Όχι τα βουνά ούτε οι θάλασσες ούτε οι πόλεις ούτε οι ουρανοξύστες. Είναι ο άνθρωπος.

  Διότι η θεοειδής ψυχή του ανθρώπου είναι ένας ήλιος επί της γης. Όσοι είναι οι άνθρωποι, τόσοι είναι οι ήλιοι επί της γης. Και καθένας απ’ αυτούς τους ήλιους είναι ορατός από τον ουρανό. Αγαπημένο θαύμα του Θεού! Η μικρούτσικη γη, ένα αστεράκι από τα πιο μικρά, να χωράει δισεκατομμύρια ήλιους! Μέσα από το χωματένιο σώμα του ανθρώπου λάμπει ο ήλιος!

  Ο άνθρωπος! Ένας μικρός θεός μέσα στη λάσπη.

  Είναι ευαγγέλιο, παναληθινό ευαγγέλιο – όχι δικό μου, αλλά των αγίων του Θεού– ότι ο άνθρωπος είναι ένα μεγάλο μυστήριο, ιερό μυστήριο του Θεού. Τόσο μεγάλο και τόσο ιερό, ώστε ο ίδιος ο Θεός έγινε άνθρωπος για να μας ερμηνεύσει όλο το βάθος του ανθρώπινου μυστηρίου.

  Η αλήθεια του ευαγγελίου, η παναλήθεια, είναι ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος για να κάμει τον άνθρωπο θεό κατά χάριν. Κατ’ ουσίαν, ο αγώνας για το Θεάνθρωπο είναι αγώνας για τον άνθρωπο»

(Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

 

5. "Πόσοι Χριστιανοί λένε: "Πιστεύω στον Θεό", ενώ στην πραγματικότητα δεν πιστεύουν!

  Πόσα στόματα παραμένουν βουβά, όταν βρίσκονται ανάμεσα σε ανθρώπους και πρέπει να υπερασπιστούν το Θεό και τους Αγίους Του, που βλασφημούνται από τα παιδιά του κόσμου τούτου!

  Μερικοί δεν μιλάνε καθόλου, ενώ πρέπει να υποστηρίξουν την συζήτηση που αναφέρεται στο Θεό ή να σταματήσουν οποιαδήποτε προσβολή ή βλασφημία.

  Πολλοί λένε, πως πιστεύουν στο Θεό, με το που θα τους βρει όμως κάποιος πειρασμός ή δυσκολία, λιποψυχούν αμέσως, τους πιάνει απόγνωση, μερικές φορές μάλιστα γογγύζουν. Τί έγινε η πίστη τους; Την έχασαν την ίδια στιγμή, που έπρεπε να δείξουν την υποταγή τους στο θέλημα του Θεού και να πουν:

  ''Ας γίνει όπως θέλει ο Κύριος". ''Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον'' (Ιώβ 1,21).

  Διαφορετικά, είναι φανερό, πως πιστεύουν στο Θεό, μόνο όταν ευημερούν και Τον αρνούνται στην πρώτη δυσκολία".

Άγιος Ιωάννης Κροστάνδης ( 20-12)

 

6. Η αγάπη είναι ο ύμνος του Παραδείσου!

  Η αγάπη δεν φαίνεται από το τι δίνεις αλλά από το πώς το δίνεις. Αγάπη δεν είναι το άπλωμα του χεριού, αλλά το δόσιμο της καρδιάς.

  Ο Θεός είναι Αγάπη. Η αγάπη είναι ο ύμνος του Παραδείσου! Η αγάπη, όπως την δίδαξε ο Κύριος, όχι παραποιημένη από τους ανθρώπους, είναι έκφραση της θυσίας. Είναι της καρδιάς καρπός και της προαιρέσεως προσφορά…

  Ο Θεός είναι Αγάπη. «Ο μένων εν τη αγάπη, εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ», βροντοφωνεί ο απόστολος της αγάπης, Ιωάννης ο Ευαγγελιστής.

  Αγάπη: Το κλειδί που ανοίγει όλες τις πόρτες της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Το φάρμακο που γιατρεύει όλες τις αρρώστιες της ψυχής και του σώματος.

  Ένας άγιος έλεγε: «Κύριε, κάνε με να βοηθήσω κι όχι να με βοηθήσουν. Κάνε με να αγαπήσω, κι όχι να με αγαπήσουν. Κάνε με να κατανοήσω κι όχι να με κατανοήσουν».

  Η αγάπη, όπως την δίδαξε ο Κύριος, όχι παραποιημένη από τους ανθρώπους, είναι έκφραση της θυσίας. Είναι της καρδιάς καρπός και της προαιρέσεως προσφορά.

  Η αγάπη δεν φαίνεται από το τι δίνεις αλλά από το πώς το δίνεις. Αγάπη δεν είναι το άπλωμα του χεριού, αλλά το δόσιμο της καρδιάς.

  Άν ξέρεις ο ίδιος να μοιράζεσαι, τότε ξέρεις να αγαπάς, «ιλαρόν γάρ δότην αγαπά ο Θεός» λέγει ο Παύλος.

  Ο Θεός αγαπά τον ελεήμονα, που δίνει με προθυμία και χαρούμενο πρόσωπο αλλα και με ελεύθερη γνώμη. Ελεημοσύνη που προσφέρεται «εκ λύπης ή εξ ανάγκης» είναι απαράδεκτη και απόβλητη.

Άγιος Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης

 

 

Η ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ   Επιστολή του ΠΟΥΒΛΙΟΥ ΛΕΝΤΟΥΛΟΥ, κυβερνήτη της Ιουδαίας πριν απ’ τον Πιλάτο, η οποία (επιστολή) απευθύνετα...